Tom Stoltman i problem, który dotyka wielu strongmanów – zerwanie bicepsa - STRONGMAN.PL

Tom Stoltman, trzykrotny mistrz świata strongmanów, doznał poważnej kontuzji bicepsa podczas zawodów Strongest Man on Earth 2025, które odbyły się w Kolorado. Uraz wykluczy go z udziału w kluczowych zawodach do końca sezonu. To ogromny cios dla jednego z faworytów każdej rywalizacji, w której bierze udział.

W najnowszym nagraniu opublikowanym w mediach społecznościowych, Tom Stoltman opowiedział, jak doszło do kontuzji. Problemy zaczęły się od niewielkiego bólu w ramieniu, który z każdą kolejną konkurencją narastał. Kulminacja nastąpiła podczas konkurencji z kamieniami Atlasa (Manhood Stones), gdy przy podnoszeniu 227-kilogramowego kamienia poczuł, że jego ramię może zaraz eksplodować.

Pomimo narastającego bólu, „The Albatross” ukończył zawody na 8. miejscu, co świadczy o jego niezwykłej wytrzymałości. Niestety, po powrocie do Szkocji szczegółowe badania potwierdziły najgorsze obawy: rozdarcie górnej części bicepsa w okolicy przyczepu do barku.

Podczas rywalizacji Tom nosił specjalne rękawy kompresyjne, które pomagały mu kontrolować ból, jednak nie zapobiegły poważnemu urazowi. Kontuzja wykluczyła go nie tylko z walki o najwyższe cele w Kolorado, ale również z udziału w nadchodzących zawodach, w tym Giants Live Strongman Open 2025 oraz Mistrzostwach Świata w Martwym Ciągu 2025. Stoltman planuje operację i długą rehabilitację. Jego fani już teraz trzymają kciuki za jego powrót do pełnej formy w sezonie 2026.

Spis treści

Dlaczego bicepsy tak często pękają w Strongman?

Zerwanie bicepsa to, obok urazów pleców, jedna z najczęstszych i najbardziej bolesnych kontuzji w tym sporcie. Dzieje się tak z kilku kluczowych powodów:

Atlas Stones: Technika podnoszenia kamieni „pod biceps” generuje ogromne napięcie na mięsień i jego przyczepy, które często nie wytrzymują obciążenia.
Martwy ciąg chwytem mieszanym (mixed grip): Ręka w pozycji podchwytu jest ekstremalnie narażona na uraz, ponieważ biceps jest silnie obciążony siłami rotacyjnymi. Przy ciężarach rzędu 400-450 kg ryzyko jest ogromne.
Nagłe, dynamiczne ruchy: Konkurencje takie jak przerzucanie opony, załadunek worków czy podnoszenie kłody wymagają eksplozywnych ruchów, które w jednej chwili mogą doprowadzić do zerwania.
Zmęczenie i brak regeneracji: Podczas wielodniowych zawodów mięśnie są poddawane ciągłemu wysiłkowi, co osłabia ich strukturę i zwiększa podatność na kontuzje.
Niewystarczające wzmocnienie ścięgien: Siła mięśni często rośnie szybciej niż wytrzymałość ścięgien, które stają się najsłabszym ogniwem aparatu ruchu.
Zaniedbana rozgrzewka: Bicepsy są często pomijane w rozgrzewce na rzecz większych partii, takich jak plecy i barki.
Kumulacja mikrourazów: Nieleczone naciągnięcia i drobne naderwania z czasem mogą przerodzić się w pełne zerwanie.

Kontuzja Stoltmana to bolesne przypomnienie, że nawet najwięksi mistrzowie nie są niezniszczalni. W świecie, gdzie ciało jest narzędziem do podnoszenia niewyobrażalnych ciężarów, biceps często okazuje się brutalnie słabym punktem. Podobne problemy w swojej karierze mieli m.in. Mateusz Kieliszkowski, Krzysztof Radzikowski czy Terry Hollands, co pokazuje, jak powszechny jest to problem na najwyższym poziomie rywalizacji.